ولادت : 1214 ق .

محل ولادت : دزفول .

وفات : 1281 ق .

محلّ دفن : نجف .

محلّ تحصیل : دزفول، کاشان، کربلا ، نجف .

اساتید : حضرات حاج ملّا احمد نراقی، شیخ حسین انصاری دزفولی (عموزاده) و … .

شاگردان : ملا محمّدکاظم خراسانی، ملا حسینقلی همدانی، میرزا محمّدحسین شیرازی و …

تألیفات : فرائد الاصول (رسائل) ، المکاسب و … .

وجود شریفش از نسل جابر بن عبدالله انصاری بود . پدرش، شیخ محمّد امین، در زمره علمای پرهیزکار و احیاگران دین مقدّس اسلام جای داشت. وی از همان کودکی به تحصیل و فراگیری معارف حیات بخش اسلام عشق می ورزید و با جدیّت و تلاشی خستگی ناپذیر، تا پاسی از شب به مطالعه و تألیف دروس خود همّت می گمارد . استادش ملا احمد نراقی در مورد او می گفت: « استفاده ای که من از وی بردم بیش از بهره ای بود که او از من برد!» آن قدر شوق فراگیری دانش وجودش را پر کرده بود که حتی بعد از نمازهای یومیه به جای تعقیبات نماز، مطالب درس و اشعار الفیه را می خواند .

در توصیف او گفته اند: که در عبادت، زهد و ورع در عصر خود کم نظیر بود . همّتی بلند و اخلاقی نیکو داشت . آیت الله میرزا حبیب الله رشتی می فرمود : « شیخ سه چیز ممتاز داشت: علم، ریاست و تقوا. ریاست را به میرزا محمّدحسن شیرازی داد، علم را به من بخشید و تقوا را با خود به قبر برد.»

یکی از شاگردان او نقل می کند : « وقتی به مجلس درس شیخ در آمدم از مطالب و تقریراتش هیچ نمی فهمیدم، خیلی به این حالت متأثر شده ، به حضرت امیر علیه السّلام توسّل جستم . شبی در خواب خدمت آن حضرت رسیدم،ایشان در گوش من " بسم الله الرّحمن الرّحیم" قرائت فرمود. صبح چون در مجلس درس شیخ حاضر شدم، درس را می فهمیدم . کم کم جلو رفتم . پس از چند روز به جایی رسیدم که در آن مجلس صحبت می کردم. آن روز پس از ختم درس، خدمت شیخ رسیدم . وی آهسته در گوش من فرمود: « " آن کس که "بسم الله" را در گوش تو خوانده تا "ولا الضّالّین" را هم در گوش من خوانده است!" »